D-TOWER - KOLOR JAKO KOMUNIKAT

Kolor jest uniwersalnym i jednym z podstawowych nośników informacji i znaczeń w otaczającym nas świecie. Jest wszechobecny. Pozwala nam, kolorowo-widzącym, rozróżniać przedmioty i zjawiska. Ma też ogromny wpływ na ludzki organizm, postrzeganie oraz emocje.

W społeczeństwie informacyjnym komunikat barwny ma szczególne znaczenie. Wielkoformatowe reklamy wyświetlane na cyfrowych ekranach, telebimy czy wielobarwne ekrany w telefonach komórkowych nikogo dziś nie dziwią. Stajemy się „społeczeństwem spektaklu”, gdzie „dzianie się” wydaje się być jednym z najważniejszych aspektów życia. Przedmioty muszą być interaktywne, muszą wciągnąć nas do gry, „mówić” do nas. Jednym ze sposobów ich komunikacji z człowiekiem jest kolor. Barwa prowokuje natychmiastową reakcję, wpływa na nasze emocje, apetyt, kreuje otaczającą nas przestrzeń.

Barwy służą też wzmocnieniu percepcji architektury. Odpowiednio do brany kolor oddziałuje na psychikę człowieka – odbiorcy architektury. Nowoczesne technologie umożliwiają sterowanie barwą obiektów i programowanie jej w zależności od nastroju czy osobistych upodobań kolorystycznych. Użytkownik przestaje być biernym konsumentem i odbiorcą przedmiotu, ale w pewnym stopniu również aktywnym współtwórcą.

Przykładem zastosowaniu koloru jako środka przekazu w architekturze może być rzeźbiarska 12-metrowa wieża 'D-Tower' w miejscowości Doetinchem w Holandii zaprojektowana przez Larsa Spuybroek'a:



Wieża jest częścią większego projektu aktywowania społeczności miejskiej przez sztukę w przestrzeni publicznej. Wieża informować ma o uczuciach i nastrojach panujących w miasteczku. Mieszkańcy mogą wyrazić swój nastrój w danym dniu poprzez zalogowanie się na stronie internetowej http://www.d-tower.com/ i wypełnienie krótkiej ankiety przygotowanej przez projektanta. Wyniki ankiety transformowane są przez D-tower , która za pomocą zmieniających się kolorów informuje o aktualnym „nastroju miasta”.

Cztery kolory przypisane są tu czterem podstawowym emocjom:
czerwony – miłość
żółty – strach, obawa
niebieski – szczęście
zielony – nienawiść

Graficzne przedstawienie rezultatów ankiety on-line na stronie internetowej:


Internauci mogą zostawić także osobisty komentarz do ich samopoczucia w ciągu dnia:


Przez pierwszy miesiąc po instalacji wieży w kolorystycznych komunikatach mieszkańców dominował niebieski - przypisany szczęściu. Z czasem emocje mieszały się każdego dnia. Aktualny stan można podglądać na specjalnej webcam



Więcej informacji tu:
- NOX
- o D-Tower
- o D-Tower na arc.space

KWANT INFORMACJI

Były śmiecie, była mętna woda, krzaki itd. To są jednak cechy charakteryzujące prawie całe warszawskie wybrzeże Wisły. Co ma w sobie sektor A5 czego nie mają inne „obszary badawcze” PIWA?
- Most! Nie, 3 mosty! Świętokrzyski, Poniatowskiego i most kolejowy. …Mosty. Nuda.
- Pociągi! – Wreszcie coś się dzieje ;)

Trzeba szybko robić zdjęcia albo kręcić film, bo pociąg się pojawia i zaraz go nie ma. I nieświadomie czeka się na następny, który na krótką chwilę „zaburzy” nieruchomy obrazek krajobrazu.

Czym „zaburzy”? Ruchem, dźwiękiem i KOLOREM.

Przejeżdżający pociąg jest częścią tego miejsca ale jednocześnie zupełnie autonomiczną oddzielną historią. Wszędzie gdzie się pojawia robi sporo zamieszania. Rządzi się własnymi prawami cykliczności czasowej, prędkości i charakterystyki kolorystycznej.

Pociąg nad Wisłą jest elementem z zewnątrz, ale wiemy jednocześnie, że gdyby nie rzeka i nie most, pociągu by w tym miejscu w ogóle nie było.
Naszym kwantem informacji podlegającym dalszym badaniom stało się zatem zjawisko przejeżdżającego przez most pociągu i jego ingerencji w zastany krajobraz. Ingerencji kolorystycznej i wrażeniowej.



foto: Kinga Krześlak